Недостатокот на квалитетен сон долго време се поврзува со поголем ризик од деменција, а новото истражување покажува колку часови сон се поврзани со најмал ризик од развој на болеста во подоцнежниот живот.
Тим научници од Универзитетот Јорк во Канада анализирале податоци од 69 претходни студии за да ја истражат поврзаноста на деменцијата со три животни навики: физичка активност, време поминато во седење и времетраење на спиењето. Анализата покажа дека најнискиот ризик од деменција е поврзан со седум до осум часа сон секоја ноќ.
Долготрајното седење и недостатокот на движење исто така го зголемуваат ризикот.
Студијата, исто така, покажа дека продолженото седење, повеќе од осум часа на ден, и недоволната физичка активност, помалку од 150 минути неделно, се поврзани со поголем ризик од деменција.
„Редовната физичка активност, помалку седење и соодветна количина на сон од седум до осум часа може да бидат поврзани со намален ризик од деменција. Ова се фактори на кои можеме да влијаеме и кои можат да помогнат во спречувањето или одложувањето на болеста“, наведуваат истражувачите во трудот.
Поточно, спиењето помалку од седум часа навечер е поврзано со 18 проценти поголем ризик од деменција. Од друга страна, спиењето повеќе од осум часа е поврзано со 28 проценти поголем ризик. Наодите се во согласност со претходните истражувања кои покажаа дека и премалку и премногу сон може да бидат поврзани со поголеми здравствени ризици.
Корелацијата не значи причинско-последична врска
Сепак, истражувачите нагласуваат дека нивната анализа покажува поврзаност, но не докажува директна причинско-последична врска. Со други зборови, тешко е да се утврди што е причина, а што последица. Некои истражувања сугерираат дека подолгиот сон може да биде ран знак на промени поврзани со Алцхајмеровата болест, а не нужно фактор што го зголемува ризикот од нејзино развивање.
Бидејќи сè уште не постои лек за деменција, а се очекува бројот на засегнати лица да се зголеми, истражувачите се обидуваат да утврдат на кои животни навики луѓето можат да влијаат за да го намалат ризикот. Се проценува дека влијанието врз модифицирачките фактори на ризик би можело да спречи или одложи значителен дел од случаите на деменција.
„Севкупно, здравата комбинација од физичка активност, помалку седење и соодветен сон може да има корисни васкуларни, невротрофни и антиинфламаторни ефекти кои заедно го поддржуваат здравјето на мозокот и можат да го одложат почетокот или прогресијата на деменцијата“, се вели во студијата.
Голем број учесници, но и ограничувања
Една од предностите на оваа анализа е големиот број на луѓе вклучени во анализираното истражување. Исто така е значајно што податоците вклучувале луѓе на возраст од 35 години, што е значително помладо отколку во многу други студии за деменција. Сите анализирани студии ги следеле учесниците кои немале деменција на почетокот и го евидентирале почетокот на болеста со текот на времето.
Сепак, постојат ограничувања. Анализираните студии значително се разликуваа во начинот на кој ги собираа податоците, а за некои навики беа достапни помалку информации. На пример, само три од 69-те студии конкретно го разгледуваа времето поминато во седење.
„Потребни се идни студии кај возрасни на средна возраст со подолги периоди на следење за подобро да се разбере врската помеѓу физичката активност, седечкото однесување и ризикот од спиење и деменција“, заклучуваат авторите.
Студијата е објавена во научното списание PLOS One.
The post Спиете помалку од седум часа? Истражувањето открива можна врска со деменција appeared first on Во Центар.
