Ех, драги мои деца! Еве дојде тешко време, потешко од земја, посилно од камен…- Трпеше мајка додека ве хранеше и ве растеше, се борев за секоја ваша солза, да не ми бидете гладни, жедни, боси и болни.
– Додека ве лулав на своите раце, моите солзи беа радосници, сета љубов вам ви ја подарив.
– Работев, на грб носев голем товар, постојано низ животот за вас се борев.
– Го молев Бога за вашето здравје, да ве изведам на вистинскиот пат, да ви ја пружам сета љубов и внимание…
– Ех, деца мои драги…но годините брзо се нижеа, мислев дека мајка ви нема да има повеќе солзи.
– Гледам дека времето си го направи своето, сите отидовте по својот пат….а јас, останав сама да ги чувам вашите слики, да внимавам на вашиот дом.
– Мајка ви е задоволна и со парче леб, не потекоа моите солзи од болест и глад, туку од самотија и тага.
– Моите очи се желни за вас, моите раце ве бараат за да ве прегрнат….- Трпеше мајка додека ве хранеше и ве растеше, се борев за секоја ваша солза, да не ми бидете гладни, жедни, боси и болни.
– Додека ве лула
