Нејзината желба да го изгуби видот била толку силна што во 2006 година одлучила да се ослепи, па си сипала хемикалија за чистење цевки директно во очи.Џул Шупинг (30) од Северна Каролина има ретка психичка болест, пореметување на интегритетот и идентитетот. Тоа е состојба во која луѓето кои се природно физички здрави мислат дека треба да имаат некоја физичка маана.
За повеќето луѓе губењето на видот било ноќна мора, но не и за Џул Шупинг за која слепилото било остварување на животниот сон.
Нејзината желба да го изгуби видот била толку силна што во 2006 година одлучила да се ослепи, па си сипала киселина во очите.
„Уште додека бев девојче од шест години, помислата да ослепам ме радуваше“, се потсетува Џул на раните желби од детството.
Како дете часовите ги минувала гледајќи во сонцето за да ослепи, а како тинејџерка носела дебели очила за сонце дури и ноќе. Првиот бел стап го набавила веќе на 18 години, а на 20 веќе течно ја читала Браевата азбука.
Со текот на времето Џул нашла психијатар кој одлучил да ѝ помогне во нејзината фиксација. Психијатарот ѝ „препишал неколку капки отров“ во капките за очи, а кога ни тоа не помогнало хемикалијата дирекно ја сипувала во очи.
И покрај напорите на докторите да ѝ го спасат видот, против нејзина желба, на очите ѝ останале трајни оштетувања, иако било потребно половина година „рецептот да почне да делува“.
Џул Шупинг (30) од Северна Каролина има ретка психичка болест, пореметување на интегритетот и идентитетот. Тоа е состојба во која луѓето кои се при
